poniedziałek, 29 kwietnia 2013

Lizbońskie tragiczne 13 grudnia 2007 r. O tym Polakom nie wolno zapomnieć!!!

12 grudnia 2007 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński przybywa na czele polskiej delegacji do Lizbony celem podpisania Traktatu z Lizbony konstytuującego nowy byt prawa międzynarodowego (superpaństwo) i likwidującego suwerenność Polski. Media poprzedziły to nagłaśnianiem przepychanek pomiędzy ośrodkiem rządowym i ośrodkiem prezydenckim odnośnie tego, czy Lech Kaczyński poleci do Lizbony w jednym samolocie razem z premierem Donaldem Tuskiem, czy też polecą oni dwoma oddzielnymi samolotami. W ten sposób odwracano uwagę Polaków od dramatu dla Polski i Narodu Polskiego, który nastąpi w dniu 13 grudnia 2007 r.
Powstawały w ten sposób pozory niezgody pomiędzy ośrodkiem prezydenckim i ośrodkiem rządowy. Ostatecznie wylatują dwoma oddzielnymi samolotami.
.
Media, ani ktokolwiek inny, nie podają,
że Traktat z Lizbony podpiszą w imieniu Prezydenta RP premier Donald Tusk i minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski i że to im Prezydent RP Lech Kaczyński udzielił pisemnych pełnomocnictw do działania w jego imieniu, a zatem, że Lech Kaczyński będzie podpisywał Traktat z Lizbony za pośrednictwem ustanowionych przez niego pełnomocników.
.
13 grudnia 2007 r. -  Prezydent RP Lech Kaczyński podpisuje – za pośrednictwem  ustanowionych przez siebie pełnomocników – Traktat z Lizbony. Pełna oficjalna  nazwa traktatu:TRAKTAT Z LIZBONY ZMIENIAJĄCY TRAKTAT O UNII EUROPEJSKIEJ I TRAKTAT USTANAWIAJĄCY WSPÓLNOTĘ EUROPEJSKĄ”.
.
Uroczyste podpisanie Traktatu przez przedstawicieli 27 państw członkowskich UE, nastąpiło w Klasztorze Hieronimitów w Lizbonie w godzinach południowych.

http://www.prezydent.pl/archiwalne-aktualnosci/rok-2007/art,837,udzial-prezydenta-rp-w-uroczystosciach-podpisania-traktatu-z-lizbony.html
.
Podpisanie Traktatu – przez premiera Donalda Tuska i ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego (działających w imieniu Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego na podstawie udzielonego im przez niego pełnomocnictwa) – nastąpiło w obecności Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.
(„Traktat z Lizbony, Przewodnik” – czytaj ‘Wprowadzenie’)
http://www.law.uj.edu.pl/~kpe/strona/upload/materialy_64/traktat_z_lizbony_barcz.pdf
.
Fakt udzielenia przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego pełnomocnictwa dla Donalda Tuska i Radosława Sikorskiego do działania w imieniu Prezydenta RP odnotowany został w treści podpisanego Traktatu z LizbonyDziennik Urzędowy UE C306 Tom 50 z 17 grudnia 2007 r.
http://eur-lex.europa.eu/JOHtml.do?uri=OJ:C:2007:306:SOM:PL:HTML
oraz pełna jednolita wersja w PDF pod
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2007:306:FULL:PL:PDF
.
Niżej opublikowane są pamiątkowe zdjęcia, a także fragmenty – z podpisanego Traktatu – dotyczące pełnomocnictwa i złożonych podpisów pod Traktatem.
W dalszej części podane tez jest w jaki sposób doszło (i za czyją przyczyną) do uniemożliwienia Narodowi Polskiemu wypowiedzenia się  w referendum co do podpisanego Traktatu z Lizbony.
.

Z datą 17 grudnia 2007 r. wychodzi Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 306, w którym zostaje opublikowany Traktat z Lizbony podpisany w dniu 13 grudnia 2007 r.
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2007:306:FULL:PL:PDF
Niżej opublikowane są zdjęcia fragmentów tego aktu prawnego z zaznaczeniem (własnym) elementów potwierdzających fakt udzielenia przez Prezydenta RP pełnomocnictwa Donaldowi Tuskowi i Radosławowi Sikorskiemu do działania w imieniu Prezydenta RP przy podpisywaniu Traktatu z Lizbony.
GR02_TRAKTAT_LIZBONA
GR03_TRAKTAT_LIZBONA
GR04_TRAKTAT_LIZBONA
GR05_TRAKTAT_LIZBONA
Po podpisaniu Traktatu z Lizbony.
„Następnie przewodniczący delegacji państwowych wzięli udział w obiedzie, wydanym przez Prezydenta Republiki Portugalskiej Anibal Cavaco Silva na cześć szefów państw i rządów. Prezydentowi RP, który stoi na czele polskiej delegacji towarzyszą Prezes Rady Ministrów, Minister Spraw Zagranicznych oraz Ministrowie Kancelarii Prezydenta RP: Robert Draba i  Michał Kamiński.”
źródło: http://www.prezydent.pl/archiwalne-aktualnosci/rok-2007/art,837,udzial-prezydenta-rp-w-uroczystosciach-podpisania-traktatu-z-lizbony.html
Aby powiększyć KLIKNIJ
Z datą 17 grudnia 2007 r. – w 37 Rocznicę masakry robotników w Gdyni przez władze komunistyczne wydawany jest Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 306 z treścią Traktatu z Lizbony podpisanego przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego za pośrednictwem ustanowionych przez niego pełnomocników w osobach Donalda Tuska (premiera RP) i Radosława Sikorskiego (ministra spraw zagranicznych RP) i w jego obecności (Lecha Kaczyńskiego).
.
Zaś Prezydent RP Lech Kaczyński – w tym samym dniu 17 grudnia 2007 r. – udaje się do Gdyni na uroczystości z okazji 37 Rocznicy wydarzeń Grudnia 1970 r., gdzie wygłasza płomienne przemówienie (treść przemówienia niżej) – tak jakby nic się szczególnego nie wydarzyło z jego udziałem w Lizbonie w dniu 13 grudnia 2007 r.
.
Za:
http://www.prezydent.pl/archiwum/archiwum-aktualnosci/rok-2007/art,149,827,rozliczanie-przeszlosci-bedzie-kontynuowane.html
17 grudnia 2007 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński wziął udział w uroczystościach z okazji 37. Rocznicy wydarzeń Grudnia 1970 r. przy Pomniku Ofiar Grudnia 1970 obok Stoczni Gdynia S.A.
Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział:

.
Ekscelencjo Księże Arcybiskupie, Szanowny Panie Przewodniczący, Panie Ministrze, Panie Admirale, Panie i Panowie,
.
po raz kolejny przemawiam w tym miejscu, które przed 37 laty było miejscem mordu, dokonanego według wszelkiego prawdopodobieństwa w sposób świadomy, po to, żeby stłumić bunt, a może dlatego, żeby ten bunt nie rozniósł się na całą Polskę. Ludzie zginęli tutaj niedaleko stoczni zwanej wtedy Stocznią Komuny Paryskiej dlatego, że w grudniu 1970 roku ośmielili się upomnieć się o swoje prawa, wtedy przede wszystkim o charakterze ekonomicznym, ale także o elementarne prawa do godności, poszanowania pracownika, aby ówczesne komunistyczne państwo nie narzucało z góry i przez zaskoczenie obywatelom coraz to nowych rozwiązań.
.
Ten bunt, jak pamiętają już jedynie starsi z nas, zakończył się wtedy zmianą władz – jednej ekipy komunistycznej na drugą. Nastąpiły pewne zmiany, można powiedzieć, że na kilka lat atmosfera w kraju nieco się poprawiła, ludziom działo się nieco lepiej, ale system nie zmienił w najmniejszym nawet stopniu swojej natury. Pod nie jednym względem był nawet gorszy niż poprzednio.
.
Ziarno, które zasiał Grudzień 1970 r. na Wybrzeżu, zaczęło jednak dawać coraz większe owoce. W połowie lat 70-tych doszło do kolejnego buntu i tym razem władza nie śmiała już użyć broni. W tym samym okresie kształtować się zaczęła opozycja.
.
Przekleństwo pierwszych dziesięcioleci Polski Ludowej, a mianowicie separacja pracowników wielkich zakładów pracy i grup opozycyjnej inteligencji dobiegała końca. Efektem tego był Sierpień 1980 r. i wielkie zwycięstwo, które wtedy również było bezkrwawe, ale poprzedzone przelewem krwi tych, którzy wymienieni zostali w apelu poległych.
.
Dlatego też rok 1970, to, co zdarzyło się tu wczesnym rankiem 17 grudnia na zawsze pozostanie w naszej historii. Przed chwilą słyszeliśmy, że zbrodnia ta nie została rozliczona. Tak, to prawda. Dziewięć lat po wielkim sierpniu 1980 roku, po powstaniu „Solidarności” reżim, który przez blisko dwa pokolenia nękał nasz kraj, odbierał nam wolność i godność upadł. Ale ci, którzy zorganizowali gdyńską prowokację, wcześniej użyli broni w Gdańsku, Elblągu, Szczecinie, pozostali nierozliczeni. Powstaje dzisiaj pytanie dlaczego?
.
Sądzę, że odpowiedź na to pytanie jest prosta. Dlatego, że na początku lat 90-tych zawarto pewne sojusze. Efektem wielkiego zwycięstwa naszego narodu była nie całkowita zmiana władz, nie rzeczywiste odejście tych, którzy rządzili Polską bez demokratycznego tytułu, z nadania obcego mocarstwa, tylko swoisty kompromis, który tym, o których przed chwilą mówiłem, dawał w istocie przewagę.
.
To oni doprowadzili do tego, że sprawcy zbrodni 1970 roku, ale także i wielu innych zbrodni nie zostali ukarani. Jedyne wyjątki, jak skazanie sprawców zbrodni w „Wujku” zdarzyły się dopiero w ciągu ostatnich dwóch lat. I myślę, że nie przypadkowo zdarzyły się właśnie wtedy. To pewna odmiana, którą trzeba kontynuować. Mam nadzieję, że będzie kontynuowana.
.
I mam taką głęboką nadzieję, że nie tylko ja, ale miliony Polaków, dla których słowo „patriotyzm”, „godność”, „solidarność”, „sprawiedliwość” coś znaczą – nie zawiodą się, że zjawiska, które miały miejsce w Polsce 2005-2007, te wszystkie, które były pozytywne, a rozliczanie przeszłości, rozliczanie sprawiedliwe, niewątpliwie do tych zjawisk należy, będą kontynuowane.
.
Jestem o tym, a właściwie chciałbym być o tym przekonany, bo wynik tych, czy innych wyborów nie może zmienić tego, iż naród i jego najaktywniejsza część chce pamięci. Chcę, aby słowa „patriotyzm”, „solidarność” i „sprawiedliwość” miały swoje znaczenie.
.
Jestem przekonany i nie przypadkowo mówię to w tym miejscu, że to, co było dobre, nie tylko w sensie gospodarczym, ale także moralnym, społecznym i politycznym będzie kontynuowane z dotychczasową energią, a jedną z tych rzeczy, które należy kontynuować jest właśnie rozliczanie przeszłości.
.
Zadaniem Prezydenta jest rozliczanie pozytywne, pamiętanie o tych, którzy mieli zasługi, zginęli, walczyli, cierpieli. Staram się to czynić w ramach swojej własnej wiedzy, wiedzy moich współpracowników, wiedzy, którą zgromadzili historycy oraz którą dysponuje związek „Solidarność”. Ale sprawiedliwe rozliczanie przeszłości ma też swoją drugą stronę, o której słusznie ostatnio mówiono i mam nadzieję – raz jeszcze to podkreślam – że sprawiedliwości stanie się zadość. Dziękuje bardzo.”  – (pogrubienia i podkreślenia własne).
.
Gdynia70_2007 nr 4_850
Podpisany 13 grudnia 2007 r. Traktat z Lizbony musiał przejść pozytywnie procedurę ratyfikacji, aby stał się on wiążącym Polskę aktem prawnym
– wymóg art. 90 Konstytucji RP.
.
KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 2 kwietnia 1997 r.
Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483
http://isap.sejm.gov.pl/Download?id=WDU19970780483&type=3
„Art. 90
1. Rzeczpospolita Polska może na podstawie umowy międzynarodowej przekazać organizacji międzynarodowej lub organowi międzynarodowemu kompetencje organów władzy państwowej w niektórych sprawach.
.
2. Ustawa wyrażająca zgodę na ratyfikację umowy międzynarodowej, o której mowa w ust. 1, jest uchwalana przez Sejm większością 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów oraz przez Senat większością 2/3 głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby senatorów.
.
3. Wyrażenie zgody na ratyfikację takiej umowy może być uchwalone w referendum ogólnokrajowym zgodnie z przepisem art. 125.
.
4. Uchwałę w sprawie wyboru trybu wyrażenia zgody na ratyfikację podejmuje Sejm bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.”
Na dzień 27-29 luty 2008 r. zwoływane jest 9 posiedzenie Sejmu VI kadencji.
Dzień przed posiedzeniem Sejmu 26 lutego 2008 r.
wpływa do Sejmu przygotowany i przyjęty przez Prezydium Sejmu projekt uchwały w sprawie trybu wyrażenia zgody na ratyfikację Traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską – DRUK 235.
.
W projekcie uchwały zawarto, że to Sejm, a nie Naród Polski w drodze referendum, podejmie decyzję w sprawie ratyfikacji Traktatu z Lizbony.

http://orka.sejm.gov.pl/Druki6ka.nsf/0/10CBB870871049CEC12573FB004D03DB/$file/235.pdf
.
Ustalony wcześniej – i przekazany posłom – porządek obrad tego posiedzenia nie przewidywał ustalenia przez Sejm trybu wyrażenia zgody na Traktat z Lizbony.
Zadziałano więc z zaskoczenia, a sprawa Traktatu weszła pod obrady Sejmu poprzez zmianę porządku obrad 9 posiedzenia Sejmu RP.
Patrz – stenogram z dnia 27.02.2008 r. (pierwszy dzień obrad) – str. 3.
http://orka2.sejm.gov.pl/StenoInter6.nsf/0/5E3DD7E55D00874FC12573FC007F97FF/$file/09_a_ksiazka.pdf
.
Sejm przyjął zmianę porządku obrad bez sprzeciwu, a w stenogramie zapisano:
W związku z tym, po uzyskaniu jednolitej opinii Konwentu Seniorów, podjąłem decyzję o uzupełnieniu porządku dziennego o punkt obejmujący pierwsze czytanie tego projektu. Proponuję, aby w tym przypadku Sejm wyraził zgodę na zastosowanie art. 51 pkt 1 regulaminu Sejmu.
Jeżeli nie usłyszę sprzeciwu, będę uważał, że Sejm propozycję przyjął.
Sprzeciwu nie słyszę.”
Projekt uchwały przedstawił Sejmowi marszałek Sejmu Bronisław Komorowski mówiąc m.in.:
„Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Proszę się nie przerażać, to wszystko nie będzie odczytane. Proszę państwa, w ostatnich latach Sejm rzadko obradował nad projektami, które były przedmiotem szerokiego, ponadpartyjnego porozumienia, konsensusu. W ostatnich latach trudno było na polskiej scenie politycznej o zgodę co do podstawowych nawet założeń naszej polityki zagranicznej i wewnętrznej. Były jednak również jasne punkty.
.

Dlatego szczerze cieszę się, że mogę dzisiaj Wysokiej Izbie przedstawić projekt uchwały, która została wczoraj jednogłośnie przyjęta przez Prezydium Sejmu. Podkreślam: jednogłośnie.
.
Cieszę się, bo jest to święto polskiego parlamentaryzmu. Mam nadzieję, że znajdzie ono swoje odbicie także w jutrzejszych głosowaniach nad prezydialnym projektem uchwały.” – str. 37 w/w stenogramu
W skład Prezydium Sejmu na dzień 26.02.2008,
http://pl.wikipedia.org/wiki/Sejm_VI_kadencji
które jednogłośnie przyjęło w/w projekt uchwały, wchodzili:
.
Bronisław Komorowski
(Platforma Obywatelska) od 5.11.2007 – 8.07.2010
Jarosław Kalinowski (PSL), od 6.11.2007 – 10.04.2009
Stefan Niesiołowski (PO), od 6.11.2007
Krzysztof Putra (PiS), od 6.11.2007 – 10.04.2010 (zginął pod Smoleńskiem).
Jerzy Szmajdziński(Klub Poselski Lewica), od 6.11.2007 – 10.04.2010 (zginął pod Smoleńskiem).
W/w stenogramie czytamy enigmatyczną wypowiedź w imieniu PiS posła Karola Karskiego (http://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_Karski_%28polityk%29).
W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość jako pierwszy w ramach 10-minutowego limitu głos zabierze pan poseł Karol Karski.” – str. 39 w/w stenogramu.
.
Stoimy przed wyborem, czy będziemy popierać rozwiązanie przyjęte w art. 90 konstytucji, czy tryb referendalny, czy też tryb ustawowy. Po przeanalizowaniu, które rozwiązanie będzie korzystniejsze dla Polski, podejmiemy decyzję, która będzie wyartykułowana tutaj, w Izbie. Dziękuję bardzo. (
Oklaski)” – str. 42 stenogramu.
28 lutego 2008 r. odbyło się w Sejmie głosowanie nad w/w projektem uchwały przygotowanym przez Prezydium Sejmu RP. Sejm uchwalił – w wersji przedłożonej przez Prezydium Sejmu – uchwałę w sprawie trybu wyrażenia zgody na ratyfikację Traktatu zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.
Uchwała została opublikowana w Monitorze Polskim z roku 2008 Nr 19 poz. 197.
http://isap.sejm.gov.pl/Download;jsessionid=35E90F9CDDB9A73A764A0895529F7E9E?id=WMP20080190197&type=2
Uchwala_tryb_960
Przebieg prac nad tą uchwałą opublikowany jest adresem
http://orka.sejm.gov.pl/proc6.nsf/opisy/235.htm
.
Wynik głosowania: 357 za, 55 przeciw, 7 wstrzymało się (głos. nr 3) http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/glosowania?OpenAgent&6&9&3
GŁOSOWANIE Nr 3 – POSIEDZENIE 9.
Dnia 28-02-2008 Godz. 09:07
Głosowanie nad przyjęciem w całości projektu uchwały w sprawie trybu wyrażenia zgody na ratyfikację Traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w brzmieniu przedłożenia zawartego w druku nr 235
.
Głosowało – 419  Za – 357  Przeciw – 55  Wstrzymało się – 7  Nie głosowało – 41
Większość bezwzględna – 210
Klub/
Koło
Licze
bność
Głoso
wało
Za
Prze
ciw
Wstrzy
mało
się
Nie głoso
wało
PO
209
192
192
-
-
17
PiS
159
149
89
55
5
10
LiD
53
45
45
-
-
8
PSL
31
28
26
-
2
3
niez.
8
5
5
-
-
3
PiS - ZA uchwałą m.in. głosowali:
Błaszczak Mariusz, Cymański Tadeusz, Dorn Ludwik, Gosiewski Przemysław, Kaczyński Jarosław, Kamiński Mariusz, Kuchciński Marek, Kurski Jacek, Szczygło Aleksander Marek, Szlachta Andrzej, Wassermann Zbigniew.
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/InfoForPPIDec?OpenAgent&29344&PiS&Za Nieobecni z PiS m.in. byli:
Kluzik-Rostkowska Joanna, Ziobro Zbigniew)

http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/InfoForPPIDec?OpenAgent&29344&PiS&Nieobecny
.
PO – ZA uchwałą m.in. głosowali:
Komorowski Bronisław, Kutz Kazimierz, Niesiołowski Stefan, Palikot Janusz, Sikorski Radosław, Tusk Donald, Wałęsa Jarosław.
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/InfoForPPIDec?OpenAgent&29344&PO&Za
.
LiD (Lewica i Demokraci)ZA uchwałą m.in. głosowali:
Borowski Marek, Kalisz Ryszard, Kochanowski Jan, Senyszyn Joanna, Szmajdziński Jerzy, Zemke Janusz.
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/InfoForPPIDec?OpenAgent&29344&LiD&Za
.
Niezrzeszeni – ZA uchwałą m.in. głosował: Płażyński Maciej.
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/InfoForPPIDec?OpenAgent&29344&niez.&Za
.
PSL – na 31 posłów 26 posłów było ZA uchwałą.
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/InfoForPPIDec?OpenAgent&29344&PSL&Za
Nie wzięli udziału w głosowaniu: Kalinowski Jarosław, Pawlak Waldemar, Sawicki Marek.
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/InfoForPPIDec?OpenAgent&29344&PSL&Nieobecny
Kolejny raz widać, że w sprawach kluczowych (szkodliwych) dla Polski i Narodu Polskiego pomiędzy różnymi z nazwy formacjami politycznymi istnieje pełna zgoda i współdziałanie i że
PiS = PO = pomniejsze odłamy z PiS = LiD(vel SLD) = PSL = Palikot.
Stosowany jest jedynie różny rodzaj kamuflażu.
W świetle udokumentowanych faktów na tej witrynie – http://jozefbizon.wordpress.com/  - i w tym artykule na kpinę z Narodu Polskiego zakrawają organizowane przez PiS i Jarosława Kaczyńskiego marsze w dniu 13 grudnia w rocznicę wprowadzenia przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego stanu wojennego w dniu 13 grudnia 1981 r.
.
Dla uzupełnienia odsyłam do artykułu:
Tragicznymi rocznicami 13 grudnia stoi dla Narodu Polskiego
http://jozefbizon.wordpress.com/2011/12/08/tragicznymi-rocznicami-13-grudnia-stoi-dla-narodu-polskiego/
—————
Boguchwała, A.D. 11 grudnia 2012 r. – mgr inż. Józef Bizoń

Źródło: http://jozefbizon.wordpress.com/2012/12/11/lizbonskie-tragiczne-13-grudnia-2007-r-o-tym-polakom-nie-wolno-zapomniec/

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz